Cambodja de kern van het grote Kmer-rijkCambodja rondreis.

We maken een rondreis door Cambodja wat vandaag de dag een redelijk klein landje in Azie is. (4x Nederland)  Vroeger was Cambodja echter de kern van het grote Kmer-rijk, wat net zo groot was als het complete hedendaagse Europa. Een vergelijking met het grote oude Romeinse rijk wordt vaak gemaakt, zeker ook omdat de Kmer net zoals de Romeinen prachtige culturele schatten hebben achter gelaten.


Killing Fields massagraf

Door tallozen oorlogen is het land echter steeds verder verscheurd, met als meest recente gruwelijkheid de volkerenmoord 30 jaar geleden door Pol Pot. In 3 jaar tijd werd 25% van de totale bevolking door de Rode-Kmer vermoord. Drie miljoen mensen liggen begraven in grote massagraven, waarvan de Killing Fields het meest bekend is. De film hierover uit 1984 geeft een goede indruk, maar een wandeling over de echte Killing Fields laat bij ons een onuitwisbare indruk achter. Een moment van bezinning en rust.



Als we even later op onze Honda’s door het centrum van Phnom Penh rijden is er geen ruimte meer voor bezinning en rust. Duizenden scooters, motoren en Tuk-Tuks, rijden kris kras door elkaar, heerlijk gefrituurde vogelspinnenzonder zichtbaar enige kennis van verkeersregels. Toch voelt het al snel vertrouwd omdat het tempo redelijk laag ligt en je alleen maar het verkeer voor je in de gaten hoeft te houden. Achteropkomend verkeer is, net zoals in de racerij, pas van belang als ze daadwerkelijk volledig naast je zitten. Eigenlijk best wel ontspannen rijden… .


Toch zijn we blij als we de drukke hoofdstad achter ons laten en over de veel rustigere binnenwegen naar het noorden rijden. De wegen zijn redelijk goed met af en toe een omleiding over zandwegen, maar daar zijn onze Honda dirtbikes juist voor gebouwd. 
Bij een lunchstop op een locaal marktje krijgen we heerlijk gefrituurde vogelspinnen aangeboden. Erg voedzaam en met een beetje chili schijnbaar een echte delicatesse. Om te bewijzen dat ze echt vers zijn haalt de verkoopster nog een emmer met levende vogelspinnen tevoorschijn en geeft ons het recept hoe we ze thuis kunnen bereiden. Wij danken voor het aanbod en genieten extra lang van een paar verse bananen. Misschien iets minder voedzaam, maar o zo lekker.

 
Een dag later komen we aan bij het grootste UNESCO erfgoed van de wereld, de oude hoofdstad van het grote Kmer-rijk: Angkor. Maar liefst 1.000 tempels staan verspreid over ruim 400 km², met als hoogtepunt de volledig gerestaureerde tempel Angkor Wat.   Deze hindoeïstische en boeddhistische tempel bestaat uit maar liefst 10 miljoen gestapelde stenen verspreid over 1 km² en is daarmee het grootste religieuze bouwwerk ter wereld. Het is niet alleen enorm groot, maar ook eeuwenlang door monniken tot in detail prachtig gedecoreerd. Hier wordt meteen duidelijk waar het begrip monnikenwerk vandaan komt.


het grootste UNESCO erfgoed van de wereld    motor voor Angkor wat.    oude hoofdstad van het grote Kmer-rijk: Angkor             
 


Via mooie nieuw geasfalteerde wegen rijden we naar de andere kant van het grote Tonlé Sap meer, waar jaarlijks een uniek schouwspel plaats vindt. Dit meer groeit elk jaar door aanstromend water vanuit de Mekong, van 2.500 km² naar 25.000 km² en is in die tijd paaigrond voor miljoenen vissen. Zodra de droge tijd weer aanbreekt daalt het water echter zo snel, dat vissen verstrikt raken in bomen en struiken en er hier dus letterlijk vissen uit de lucht (bomen) vallen.

3 varkens op een scooter
Wij zien geen vissen uit bomen vallen maar zien op de weg wel regelmatig opmerkelijk dierentransport. Zo is het normaal om een bumper vol te hangen met levende kippen en het transporteren van 3 varkens op een scooter is hier echt de normaalste zaak van de wereld. Als je bedenkt dat 95% van de bevolking hier geen auto heeft, dan is dit transport eigenlijk heel goed te begrijpen. Roeien met de riemen die je hebt.


Bij Battambang -de op een na grootste stad van Cambodja- maken we kennis met een ander uniek Cambodjaans transportmiddel, de Bamboe trein. Na de Rode Kmer periode was de infrastructuur in Cambodja volledig verwoest en waren er alleen nog een aantal spoorwegen redelijk begaanbaar. Met behulp van oude tankwielen en bamboe werden er platte karretjes gemaakt, die met een kleine V-snaar aandrijving al snel 50 km per uur konden halen. 
Bij tegenliggers op het vaak enkele spoor, word het lichtste karretje van de rails opgetild en achter de tegenligger weer op de rails geplaatst. Net zo simpel en eenvoudig als effectief. Sinds 2011 rijden er rond Phnom Penh echter ook weer gewone treinen waardoor de Bamboe trein daar inmiddels is verboden. In de rest van Cambodja wordt de Bamboe trein nog gewoon dagelijks gebruikt.
 vervallen Pepsi fabriek
 
Niet meer in gebruik is een oude vervallen Pepsi fabriek vanwaar uit jarenlang volop Pepsi werd gesmokkeld naar buurland Thailand. Coca Cola had in de jaren tachtig namelijk het alleenrecht afgedwongen in Thailand, wat voor de Cambodjanen een prachtkans was om wat extra bij te verdienen. Met de komst van de Rode Kmer in 1975 moest echter ook deze fabriek binnen één dag zijn deuren abrupt sluiten. Alle machines en duizenden kratten met flessen bleven achter en staan vandaag de dag nog steeds spookachtig onder een dikke laag stof te wachten op een nieuwe toekomst.


Honderd kilometer verderop verlaten we het asfalt en rijden over een nieuwe dirtroad door het Samkos National Park. Hier is een blanke nog een attractie en is communiceren alleen mogelijke met handen en voeten. Het verbaast ons dat er bijna geen verkeer is, aangezien dit een  perfecte doorsteek naar de kust zou moeten zijn. Het is natuurlijk wel een dirtroad met veel kuilen en héél veel stof, maar de weg is echt prima te berijden. 
Nu hadden we wel ergens gelezen dat dit gebied een schuilplaats zou zijn voor voortvluchtige Rode Kmer leden en dat er nog volop oude mijnen zouden liggen. Wij houden het er liever op dat de weg nog niet zo bekend is, aangezien die pas in 2011 is aangelegd…

dirtroad over de Cardamom Mountains
Na een nachtje in het stoffige plaatsje Veal Veng, beginnen we aan de dirtroad over de Cardamom Mountains en zien direct de echte reden voor het weinige verkeer. Op bijna elke beklimming krijgen we te maken met landverschuivingen en diepe sporen veroorzaakt door hevige regenval. Het is nu droog, maar de sporen met het losse zand en soms zelfs fesh fesh, maken elke beklimming tot een serieuze uitdaging. De dalen zijn al niet veel beter, aangezien de meeste brugjes op instorten staan. Soms is het balanceren over één of twéé planken en bij bredere rivieren is het gewoon pootje baden door het water. Een mooie weg, maar tijdens het regenseizoen met hoog water absoluut onbegaanbaar.
 

Na 10 uren keihard werken komen we moe maar voldaan aan bij de kust, waar we ons opladen voor de laatste rit terug naar Phnom Penh. We rijden door dezelfde Cardamom Mountains als gisteren, maar vandaag over heerlijk strak asfalt. De laatste 100 km zijn nog wel even spannend, aangezien we over de “Most dangerous road” van Cambodja rijden; “Highway 4”. Het is direct duidelijk waar het gevaar zit, aangezien we na 2 kilometer al door een tegemoetkomende bus vol de berm in worden geduwd. Na tientallen soortgelijke bermvluchten komen we gelukkig toch nog veilig aan in Phnom Penh.
Cambodja, altijd ergens een glimlach in zien.

Cambodja is zeker een aanrader met zijn rijke geschiedenis en prachtige natuur, maar bovenal is het bewonderenswaardig hoe de bevolking tegenslag na tegenslag weet te verwerken. Een Boeddhistische monnik verwoorde het mooi met de opmerking dat de maan in Azië altijd glimlacht. En waarachtig, door de stand van de aarde en maan heeft men in Azie inderdaad nooit een halve maan zoals wij die kennen, maar is er inderdaad altijd een glimlachende maan. Dit is de kracht van Cambodja, altijd ergens een glimlach in zien.



Filmpjes van deze reis: 
Klik hier.
Een berichtje in ons gastenboek: 
Klik hier. 
Voor meer informatie stuur een mail: 
Klik hier.