Corsica rondreis.

corsicaHet wegennet op Corsica is te vergelijken met de kustlijn. Het eiland heeft namelijk een omvang van rondom 532 km, maar heeft tegelijkertijd maar liefst 1047 km kustlijn. Dit wordt veroorzaakt doordat Corsica geen rechte lijnen kent en ook op de landkaart moet je zoeken naar een rechte weg van meer dan 1 kilometer. Genoeg reden om dit eiland eens te gaan verkennen.

We varen over met de nachtboot
 van Marseille naar Bastia en staan de volgende ochtend om 7:00 aan de kade met een lekker broodje bij een warme bakker. We rijden deze eerste dag direct schuin het eiland over en doorkruizen het plaatse Corte, wat vroeger de hoofdstad is geweest en sinds 1981 zichzelf universiteit stad mag noemen. We genieten van de geweldige bochtige weg en hebben ruim 3 uren nodig voor deze 130 km hoofdweg. In Ajaccio treffen we het doordat er een autorally plaats vindt en het dus overal gezellig druk is. Nadeel is echter dat alle hotels vol zitten, maar na een aantal uren zoeken vinden we toch nog onderdak.
 
Vanuit Ajaccio rijden we naar Bonifacio het zuidelijkste punt van het eiland. Dit dorpje ligt als een vogelnest bovenop een rots, hoog boven de zee en bij helder weer kun je het Italiaanse buureiland Sardinië zien liggen. In woeste stormen zijn hier vroeger ook de nodige schepen vergaan, waaronder het vrij bekende fregat La Semillante, waarvoor een gedenksteen door Frankrijk is geplaatst.
Een Corsicaan verteld ons hier dat Corsica officieel wel bij Frankrijk hoort, maar dat men zich nadrukkelijk niet ziet als deel van Frankrijk. Men heeft uit het verleden meer een band met Italië, maar men ziet zichzelf het liefst als onafhankelijk. We brengen nog een bezoek aan de speciale begraafplaats van Bonifacio, waar de graven zich bovengronds bevinden ibegraafplaats n kleine huisjes. Deze huisjes zijn gebouwd van luxe marmer en graniet en vaak groot genoeg voor hele gezinnen. Dit samen met de pleintjes en de straatnamen geven de begraafplaats bijna het gevoel van een vakantiedorpje….
De terugweg naar Ajaccio is slechts 120 km, maar door alle bochten hebben we wederom 4 uren nodig om bij ons hotel te komen.

In Ajaccio zie je overal monumenten van de hier geboren Napoleon Bonaparte, maar van zijn broer Napoleon Lodewijk, die 4 jaar vorst was van ons eigen koningrijk Holland, is helaas niets terug te vinden. Wel heeft Ajaccio een mooie haven en een gezellig centrum met volop restaurantjes waar je lekker kunt eten met uitzicht op de ruige Middellandse zee.   We rijden vanuit Ajaccio nog naar het Scandola natuurreservaat, wat sinds 1983 is aangewezen als Unesco werelderfgoed. We bewonderen de prachtige kustlijn met ruige rotsen en kliffen en gaan daarna landinwaarts waar je direct stijl de bergen in rijd. We rijden via kleine weggetjes en o.a. de Col de Tartavello door het woeste binnenland en merken ook nu weer dat je op Corsica maar weinig kilometers op een dag aflegt.
 
CalviDe laatste dagen op Corsica brengen we door in Bastia, vanwaar we o.a. een rondritje maken over het schiereiland Cap Corse. Met een heerlijk zonnetje rijden we via de westzijde over goed asfalt, met aan de ene zijde hoge rotsen en aan de ander zijde constant een hel blauwe zee. Mooi is ook hier weer dat de steile bergen direct aan de zee beginnen, waardoor je regelmatig vanaf een hoge klif schitterend over de zee kunt kijken. Het uitzicht aan de oostzijde is minstens net zo mooi maar doordat het asfalt meer op een gatenkaas lijkt, is er tijdens het rijden minder tijd om rond te kijken.
 
Vanuit Bastia bezoeken we ook Calvi, wat volgens de Corsicanen de geboorteplaats is van Columbus. Bewijs is hier echter nooit voor geleverd, maar desondanks is er voor de toeristen een leuk monument geplaatst bij een ruïne.
De weg tussen Bastia en Calvi is er wederom eentje uit een boekje. Zeker de eerste 25 km gaan door een bochtig maanlandschap met splinternieuw strak asfalt. Ik kan het niet laten om hier de camera te starten en even de motor de sporen te geven, wat resulteert in apart race filmpje op www.LifeIsJoy.nl.

veerboot
Op onze laatste dag slenteren we wat door Bastia en zoeken ’s middags een mooi terrasje op de Place St. Nicolas. Vanaf dit plein hebben we een mooi uitzicht op onze veerboot, maar na een middagje wachten krijgen we bij het inchecken te horen dat deze boot vandaag helemaal niet zal varen. De franse SNCM rederij staakt weer eens en weigert ons lompweg zonder excuses of uitleg de toegang. Gelukkig heeft Corsica ook nog een eigen rederij en na wat zoeken kunnen we alsnog stoelen regelen voor de terugtocht. Alle slaapcabines zijn al weg maar aangezien het deze nacht flink stormt op zee, komt er van slapen toch weinig of niets.
We kunnen terugkijken op wederom een geweldige vakantie en kunnen niet anders dan concluderen dat Corsica de meeste bochten per vierkante kilometer ter wereld heeft: Corsica is werkelijk een bochtenparadijs.

 


Filmpje van deze reisKlik hier.
Berichtje in ons gastenboek: Klik hier.
Meer informatie stuur een mail: Klik hier.

 

corsica uitzicht ferry haven
kanon r1200gs
zon ondergang