Isle of Man TT races

Een keer in je leven moet je de TT van Isle of Man hebben meegemaakt. Ook al heb je niets met motorracen, een week lang met 50.000 motorrijders op een klein eiland is UNIEK!
 
De reis begint met een overtocht vanuit Europoort naar Hull in Engeland. Een heerlijk buffet, live muziek en het varen over de zee geeft al direct een lekker vakantie gevoel. In Engeland neem ik de snelweg naar Heysham in west Engeland, waar mijn volgende ferry 3 uurtjes later naar Isle of Man vertrekt. Deze ferry zit werkelijk afgeladen vol. De motoren worden letterlijk tegen elkaar geduwd en zitten kan alleen nog buiten op het dek. Het zonnetje schijnt gelukkig en met allemaal motorrijders met leuke verhalen is de overtocht snel voorbij.
 
Eenmaal aangekomen in Douglas moet ik naar de camping in Peel, wat 15 kilometer verderop aan de andere kant van het eiland ligt. Helaas is de normale weg wegens trainingen afgesloten en maak ik een onbedoelde sightseeing toer van ruim een uur. Op de camping ontmoet ik mijn maatje Martijn weer, die een andere ferry naar Douglas had genomen. Met een helblauwe hemel zetten we onze tenten op en maken kennis met onze buren op de camping, Mike en zijn vader uit Sittard.
 
mad sunday logo
Rond 6:00 horen we de eerste motorrijders al gillend over de nu nog openbare weg rijden. Deze openbare weg wordt tijdens racedagen ’s morgens gedeeltelijk afgesloten en is de rest van de dag dan officieel circuit. Zolang het dus nog niet is afgesloten, kan iedereen er zonder snelheids beperking overheen knallen!! Na een stevig English Breakfast, inclusief bloedworst en bonen, rijden we onze eerste racedag naar The Gooseneck. Een haarspeldbocht waar we de racers van afstand aan kunnen zien komen en waar altijd mooie inhaalacties plaats vinden. Later op de dag gaan we naar de Sulby Glen pub op Sulby Straight. Hier zien we de zijspanrace van werkelijk héél dichtbij. De enige afscheiding tussen ons en de racers is een dun touwtje en een Irishman verwoordt het mooi met de tekst: “It is very save this year, we have a new rope…
Het mooie van The Gooseneck and Sulby Straight is dat je tijdens de race nog zonder problemen verder over het eiland kunt rijden. Vanuit  sommige plekken -binnen in het circuit- kan je pas weer verder rijden als de racedag is afgelopen. Wij rijden via de mooie kustweg van Ramsey naar Douglas waar we een lekker ijsje op de drukke boulevard eten.
 
purple helmets show
Vandaag is de gekste dag van het jaar oftewel: “Mad Sunday”. Op deze dag zijn er geen races en gaat bijna iedereen zelf één of meerdere rondjes over het straten circuit blazen. Hierbij worden werkelijk halsbrekende capriolen uitgehaald en helaas verongelukken er ook elk jaar een aantal motorrijders. Het eerste gedeelte van het circuit is deze ochtend al direct afgesloten, omdat er al drie ernstige ongelukken zijn gebeurd. We rijden via kleine landweggetjes naar het eerste gedeelte wat weer open is en geven de motoren de sporen. Zeker bij het eenrichtings- gedeelte in de bergen op Mountain Course, gaan alle remmen los en halen we op topsnelheid zelfs nog een ambulance met zwaailichten in. Gek genoeg vind iedereen dit heel normaal, sterker nog, niet inhalen zou vreemd zijn…..
We eindigen in Douglas bij de pitstraat, waar we Mike en zijn vader van de camping weer ontmoeten. We drinken wat fris bij de beroemde Bushy’s biertent op de boulevard en gaan eind van de middag naar een optreden van de Purple Helmets. Dit optreden zit vol met serieuze motorstunts, maar is vooral bekend om de grandioze flauwe humor zoals o.a. een vuilnisbakken sleeprace, een komische landenparade en nog veel meer.
isle of man wegNa de show genieten we nog van een drankje en een aantal stunts op de boulevard en willen rond middennacht weer terugrijden naar Peel. De doorgaande weg is echter wegens een ongeluk weer eens afgesloten en we moeten binnendoor over kleine landweggetjes door de heuvels. Het is werkelijk pikdonker en regelmatig lijkt de weg op te houden bij donkere gaten wat ravijnen blijken te zijn. Met een groepje van acht rijders komen we rond 2:00 uur in de nacht eindelijk aan bij de camping. Strak van de adrenaline genieten we na van de mooie nachtrit en een geweldige dag. “We survived mad Sunday.
De volgende morgen kiezen we Ballaugh Bridge om de eerste race van vandaag te bekijken. Bij deze brug komen tijdens de race de motoren op hoge snelheid volledig los van de grond en onderscheiden de echte mannen zich echt van de jongens. Voor de tweede race rijden we via Ramsey naar het café bij Creg-ny-Baa, een haakse bocht net na een snel stuk door de bergen. We parkeren de motoren weer in een weiland en ontmoeten een groep Nederlanders die bij een gastgezin op het eiland zitten. Ook hier weer horen we alleen maar lovende verhalen over de gastvrijheid op dit geweldige eiland.
 
In Ramsey worden sprint- en drag-races gehouden waar iedereen aan mee kan doen. Het leuke is dat je volledig aangepaste kannonen ziet, die niet vooruit te branden zijn en dat direct daarna een oude gammele motor er als een kogel vandoor gaat. Ook is er in Ramsey een luchtshow te bewonderen van de Red Arrows. Dit is een team van toppiloten van de RAF die laten zien wat er allemaal mogelijk is met een vliegtuig. Dichter bij de grond wordt er een demonstratie gegeven van motor trail rijden, waarbij er natuurlijk weer een flinke dosis humor wordt gebruikt en de commentator verschillende keren wordt overreden. We bezoeken de vuurtoren op het noordelijkst puntje van het eiland en rijden via schitterende one-way landweggetjes terug naar de camping.
 
Woensdag is weer een racedag en een gillende tweetakt zorgt ervoor dat iedereen op tijd wakker is. Ons eerste uitzichtpunt is vandaag Bungalo, wat zich in een snelle bocht op de Mountain Course bevindt. Hier is ook de hoogste berg van het eiland, de Snaefell, waar je bij helder weer 6 koninkrijken kunt zien: Isle of man, Engeland, Schotland, Ierland, Wales en Neptunes (de zee). Ondanks dat Bungalo zich aan de binnenkant van het circuit bevindt, zien we toch de mogelijkheid om via Kirk Michael naar de buitenkant van het circuit te rijden. We bezoeken het oude vliegveld bij Jurby wat tegenwoordig dienst doet als racebaan en waar zich een dumpzaak bevindt met alle mogelijke nostalgische motorattributen.
Aangezien het voor de eerste keer echt pijpenstelen regent, besluiten we de laatste dag met de achterhoekers Hans, Jos en Ernst de bus te nemen naar Douglas. We slenteren wat langs de boulevard en kopen een paar leuke shirts als souvenir aan Manx. Ook wordt ons weer eens de legende verteld van de Manx kat, die geen staart zou hebben omdat hij eeuwen geleden ooit zou zijn overreden door een motor. Wij weten echter al lang dat de staart ontbreekt door een autosomaal dominant verervende eigenschap. (les 1 bij biologie) We sluiten de dag af met een gezellige barbecue en zien de zon langzaam ondergaan in een strakke rustige zee.
 
De laatste dag breken we de tenten af en verlaten om 7:00 Isle of Man. Aangezien we in Engeland nog voldoende tijd hebben rijden Martijn, Mike, Jos, Hans, Ernst en ik, via een geweldige mooie rit binnen- door naar de ferry. Rond 19:00 vaart de ferry weer naar Nederland en zijn er negen vermoeiende en schitterende dagen voorbij. Negen dagen om nooit te vergeten!

Filmpje van deze reis: Klik hier.
Berichtje in ons gastenboek: Klik hier.
Meer informatie stuur een mail: Klik hier.
 
 
isle of man circuit