|
|
Roemenie Karpaten Transfagarasan en Transalpina
 Als we vanuit het zuiden naar de pas rijden, is het direct duidelijk dat er voor de aanleg van deze weg groot materiaal nodig is geweest. Tussen steile rotswanden slingert de weg 90 km over de hoogste delen van de Zuidelijke Karpaten, waarbij de hoogste berg van Roemenie, de Moldoveanu en de op een na hoogste berg, de Negoiu met elkaar worden verbonden.
In 1970 gaf de voormalig dictator Ceaușescu de opdracht om de Transfagarasan versneld aan te leggen, zodat het leger zich met groot materiaal snel zou kunnen verplaatsen. De reden hiervoor was een invasie van Rusland in 1968 in het voormalige buurland Tsjecho-Slowakije. In een recordtijd van 4 jaren werd de pas gerealiseerd, waarbij maar liefst 6 miljoen kilo dynamiet werd gebruikt. Door de tijdsdruk werd echter de veiligheid ook vaak vergeten, waardoor er meer dan 40 militairen tijdens de aanleg zijn gestorven. Monumenten ter nagedachtenis aan deze omgekomen soldaten staan links en rechts verspreid langs de volledige route. Na het passeren van het enige echte kasteel van Graaf Dracula (Vlad Tepes), kronkelt de weg prachtig langs een groot meer tussen ruige rotsen en hoge naaldbomen. Vrij plots eindigt de boomgrens en geven de kale rotsen direct het gevoel ergens hoog in de Alpen te rijden, maar het slechte wegdek verraad dat we in Roemenië zijn. Na het doorsteken van de langste tunnel van Roemenië (884 mtr) komen we bij het hoogste punt van deze pas waar een restaurantje, hotel en de bekende kraampjes met souvenirs te vinden zijn. Hier alleen geen braadworst zoals in de Alpen, maar Roemeense zult en spek. Het uitzicht naar het noorden is echt onbeschrijflijk mooi. Aan de noordzijde is er namelijk geen voorgebergte waardoor je vanaf 2034 meter oneindig ver weg kunt kijken. Met helder weer kun je zelfs de wat grotere plaats Sibiu op meer dan 76 km afstand zien liggen.  Door het ontbreken van een voorgebergte gaat de afdaling aan de noordzijde prachtig steil naar beneden. Met slechts28 getelde haarspeldbochten dalen we in 45 minuten maar liefst 600 meter, waarbij hellingshoeken van 20% regelmatig voorkomen. De weg is heerlijk ruim en overzichtelijk, waardoor er volop tijd is om rond te kijken en te genieten van het spectaculaire mooie uitzicht. Alles bij elkaar begrijpen we waarom Top Gear de titel aan de Transfagarasan heeft gegeven, maar toch missen we hier één heel belangrijk aspect: goed asfalt! Voor motorrijders is asfalt natuurlijk een stuk belangrijker dan voor auto’s en waar je met 4 wielen weinig last hebt van lengte-richels, zit je als motorrijder toch regelmatig in bochten met samengetrokken bilspieren. Grote gaten worden nog wel met bitumen dicht gesmeerd, maar een mooi nieuw geasfalteerde toplaag, zou zeker voor motorrijders geen kwaad kunnen.  De titel “Best driving road in the World” mag dan voor Top Gear op vier wielen wellicht de Transfagarasan zijn, maar naar onze mening is dat voor motorrijders op twee wielen zonder enig twijfel de nabij gelegen Transalpina Highway Filmpjes van deze reis: Klik hier. Een berichtje in ons gastenboek: Klik hier. Voor meer informatie stuur een mail: Klik hier. |
|
|