Overleven op grote hoogte.

 

We kennen allemaal de verhalen van bergbeklimmers die de Mount Everest beklimmen waarbij goede voorbereiding van levensbelang is. Niet alleen om te overleven maar zeker ook om te kunnen genieten van een geweldig avontuur.

Zo is het ook bij het beklimmen met de motor van de aller hoogste bergpassen van de wereld in de Himalaya. Met de juiste voorbereiding een geweldig avontuur en zonder de juiste informatie levens gevaarlijk.  Inmiddels heb ik 8 keer door de Himalaya gereden, waarbij ik 5 keer met een groep motorrijders de hoogste bergpassen van de wereld hebben mogen beklimmen. Mocht je zelf een dergelijk avontuur willen gaan doen dan hierbij een paar nuttige tips:

 

De grootste fout die ik ooit bijna heb gemaakt was in 2008, waarbij ik letterlijk bij de afslag richting Ladakh stond. (Het dak van de wereld) In mijn eentje was ik al samen met mijn BMW R1200GS veilig door Turkije, Iran en Pakistan gekomen en de hoogste bergpas van de wereld stond klaar om beklommen te worden. De afslag was echter langdurig afgesloten vanwege sneeuwval, waardoor ik toen verder ben gereden naar Nepal. Met de kennis van nu zou ik die beklimming in mijn eentje destijds nooit hebben overwogen. Deze beklimming gaat namelijk in een keer tot 5.600 meter hoogte, waardoor hoogteziekte door een zuurstofopname van slechts 50% reëel aanwezig is. Het gevaar bij hoogteziekte is dat je in een roes kunt komen en gaat denken dat het wel overgaat, waardoor je juist over de grens gaat. Tijdens mijn latere Himalaya reizen was er daarom altijd een backup-auto aanwezig met locals die gewend waren aan de hoogte. Indien nodig ben je dan binnen een paar uren op een lagere gedeelte of zo nodig bij een ziekenhuis of een medische post.

 

Omdat je lichaam moet wennen aan de hoogte, slaap je in een ideale situatie nooit meer dan 500 meter hoger dan de nacht ervoor. Dit is in dit verlaten uitgestorven gebied best wel puzzelen, aangezien goede overnachtingsplekken beperkt zijn. Daarbij komt dat de eenvoudigste weg langs de Pakistaanse grens door Kashmir loopt, waar het nog steeds erg onrustig is. De beste route op dit moment is vanuit het oosten via de Spiti vallei, waarbij we na 8 rijdagen aan de voet staan van de hoogste bergpas van de wereld. Twee overnachtingen zijn dan wel in tentenkampen, maar die zijn tegenwoordig zo luxe dat iedereen zelfs een eigen toilet heeft bij zijn tent.

 

 

Het klinkt misschien gek, maar onmisbaar tijdens deze (vakantie) reis zijn paracetamols. Iedereen krijgt tijdens deze reis namelijk op het hoogste punt wel meer of minder last van hoofdpijn. Doordat er minder zuurstof wordt opgenomen veranderd de waterhuishouding in je lichaam, waardoor er (lichte) hoofdpijn ontstaat. Een paracetamolletje is vaak voldoende om te blijven genieten. Wanneer paracetamol niet voldoende is wordt er vaak aanvullende gebruik gemaakt van Diamox. Dit is een pil die vocht afdrijft waardoor de hoofdpijn eveneens verdwijnt. Diamox is in Nederland verkrijgbaar via de huisarts. Niet echt medicatie maar wel erg effectief zijn eucalyptus snoepjes en een goede neusspray, waardoor je eenvoudigweg gemakkelijke ademt. Als alle medicatie niet werkt is er uiteindelijk nog maar een oplossing en dat is met de backup-auto afdalen naar een lagere plek.

 

 

Om de waterhuishouding van je lichaam op peil te houden is veel water drinken tijdens deze reis een echte aanrader. Om dezelfde reden is het drinken van alcohol tijdens de beklimming juist erg af te raden. Een pintje na afloop smaakt daardoor extra lekker. Om zuurstof op te nemen gebruikt ons lichaam rode bloedlichaampjes, wat je zou kunnen verhogen door extra ijzerrijke voeding te nemen. Dit werkt echter niet voor de korte periode die we echt op grote hoogte zitten. Wel is het belangrijk om geen Delhi Belly (diarree) te krijgen, dus eet uitsluitend bij betrouwbare restaurants en zorg ervoor dat je ORS (suiker/zoutoplossing) en Imodium (diarree remmer) bij je hebt.

 

Op het hoogste punt tijdens deze reis is de UV straling 50% tot 60% hoger dan op zeeniveau waardoor zonnebrand op de loer ligt. Zonnecrème is dan ook een aanrader, maar nog beter is te zorgen voor een full-face helm en een goed sluitend bufje. Zeker dat bufje is eigenlijk onmisbaar omdat de reis naar het hoogste punt van de wereld regelmatig over gravel en zandwegen gaat, met redelijk wat stof. Ook worden deze bergwegen gebruikt door oude vrachtwagens die nog nooit een roetfilter hebben gezien, waardoor je bufje dagelijks gitzwart is van de roet en stof.
 

De route naar de hoogste bergpas van de wereld is ongeveer 3 maanden per jaar begaanbaar, omdat de rest van het jaar de wegen onberijdbaar zijn door sneeuw en lawines. Het mooie is dat de 3 maanden dat er gereden kan worden er meestal volop zon is en er bijna geen neerslag valt. De oorzaak daarvan is dat de moesson regen in die 3 maanden wordt geblokkeerd door de eerste hoge bergtoppen in het zuiden van de Himalaya. Wel zijn een aantal wegen standaard overstroomd met smeltwater waardoor waterdichte laarzen en kleding toch aan te raden zijn.

 

Niet alleen de mens krijgt weinig zuurstof op 5600 meter hoogte, ook de verbranding in de motor hapt regelmatig naar een beetje zuurstof. Nu kan de moderne elektronica tegenwoordig heel veel regelen, maar als je elektronische problemen krijgt zit je vast in de Himalaya. De oplossing is simpel, kies tijdens dit avontuur indien mogelijk altijd voor een Royal Enfield motor. Op elke berg zit wel iemand die een Enfield blind kan (de)monteren en in elke bocht liggen wel wat vervangingsonderdelen. Mocht je toch met een Europese of Chinese motor de reis willen doen, kies dan in ieder geval voor een niet te zware machine. Zeker bij het doorwaden van zogenaamde road-rivers of sommige offroad stukjes zal een lichtere machine veel prettiger zijn. 

 

 

Om bij de hoogst berijdbare bergpas van de wereld te komen zul je eerst naar India moeten. Dit kan natuurlijk over land met je eigen motor zoals ik gedaan heb in 2008, maar eenvoudiger is een vlucht naar Delhi. Als je met een georganiseerde reis gaat wordt alles voor je geregeld en anders zul je in Delhi  transport moeten regelen naar de uitlopers aan de zuidzijde van de Himalaya. De west-route via Kashmir is vanwege onrusten bij de Pakistaanse grens niet meer te adviseren, waardoor je automatisch de oost route moet nemen. Hierbij zijn er 2 mogelijkheden via Manali over de Rohtang pass of sinds 2020 via Chandigarh door de Spiti vallei. Vanaf de uitlopers is het ongeveer 8 dagen rijden naar de hoofdstad van Ladakh (het dak van de wereld) waar de Khardung La bergpas op 5.600 meter hoogte klaar ligt om beklommen te worden.

 

Alleen tijdens de maanden Juni, Juli en Augustus zijn de wegen in dit gebied van de Himalaya open. Niet alleen de Khardung La moet open zijn, maar ook de 4-duizenders en 5-duizenders die je in 8 dagen moet oversteken zijn zelden toegankelijk buiten deze 3 maanden. Verder is het op dit moment erg belangrijk om voldoende tijd te nemen voor de aanrij route naar India, vanwege de onrusten rondom oost-Turkije, Iran en Pakistan. Verschillende overland reizigers zijn vorig jaar al door vertragingen net te laat aangekomen bij de Himalaya afslag, die dan dus gewoon 9 maanden dicht is.

 

Zoals eerder vermeld kan je er ook voor kiezen om een compleet georganiseerd reis te nemen. Er zijn drie bedrijven die deze reis in Nederland aanbieden, waarbij ik de reis elk jaar mag begeleiden voor het Nederlandse bedrijf Touratrek. Alle informatie hierover is te vinden op hun website of op mijn eigen website waar je ook nog leuke inspiratie kunt opdoen voor andere reizen: www.Lifeisjoy.nl. Hier vind je ook nog meer informatie over Himalaya lezingen aan huis en eventuele kortingsacties.